( 41 ) ص 161 س 12 - 13 ، « و هم درين سال ثمان و خمسين كافور وفات كرد » ، وفات كافور اخشيدى بقول مشهور در سنهء سيصد و پنجاه و شش و بقولى در سنهء سيصد و پنجاه و پنج و بقولى ديگر در سنهء سيصد و پنجاه و هفت بوده يعنى باقلّ تقديرات يك سال و باكثر آنها سه سال قبل از ورود جوهر بمصر بوده است در هجدهم شعبان سال سيصد و پنجاه و هشت ، « 1 » و بواسطهء وفات كافور بود كه امور مصر مضطرب گشته منجرّ بمداخلهء فاطميّين و فرستادن معزّ غلام خود جوهر را به آن سرزمين گرديد ، پس آمدن جوهر بمصر در حيات كافور و خطبه نمودن كافور در مصر بنام معزّ و وفات كافور در سنهء 358 تمام اين فقرات بكلّى باطل و سهو واضح و از جملهء خبطهاى متعدّد متكثّر مؤلّف است كه در اين فصل راجع بفاطميّين تقريبا صفحهء از آن خالى نيست ، ( 42 ) ص 169 س 10 ، ابن دوّاس ، نام و لقب اين سردار معروف الحاكم بامر اللّه را ابن عذارى مراكشى در كتاب البيان المغرب فى اخبار المغرب ج 1 ص 282 چنين نگاشته : « سيف الدّولة ذى المجدين حسين بن علىّ بن دواس الكنانى » ، و الكنانى بدون شك تصحيف « الكتامى » است بدليل تصريح نجوم الزّاهرة طبع مصر ج 4 ص 185 : « سيف الدّولة ابن دوّاس من شيوخ كتامة » ، و نيز تصريح تاريخ يحيى بن سعيد الأنطاكى ص 238 : « حسين بن دواس الكتامى » ، ( 43 ) ص 177 س 3 ، الرّضىّ ، لقب سيّد رضىّ معروف برادر سيّد مرتضى چنان كه مشهور بر السنه است رضىّ بفتح راء و كسر ضاد و تشديد ياء است بر وزن فعيل ، و علاوه بر شهرت اين تلفّظ ذهبى در كتاب المشتبه

--> ( 1 ) رجوع شود بتاريخ ولاة مصر للكندى طبع اوقاف گيب ص 297 ، و ابن الأثير در حوادث سال 356 ، 358 ج 8 ص 229 ، 232 ، و ابن خلّكان در ترجمهء حال كافور ج 2 ص 302 ، و ابن عذارى ج 1 ص 236 ، و خطط مقريزى ج 3 ص 41 - 43 ،